เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 กลิ่นอายของพระองค์
หลังต้นเทพร้อยใบรับการโจมตีประสานกำลังครั้งสุดท้ายของฉานซินกับมังกรเจียวเหมันต์
มันพลันหยุดนิ่งกลางอากาศชั่วขณะ ก่อนจะแตกกระจายเป็นจุดแสงสีเขียวมรกตพร่างพรายทั่วฟ้า แผ่ปกคลุมไปทั้งเมือง
เมื่อต้นเทพร้อยใบถูกทำลาย ดวงวิญญาณนับไม่ถ้วนที่มันดูดกลืนเข้าไปและยังไม่ทันได้ย่อยสลาย ก็พุ่งออกมาจากจุดแสงสีเขียวมรกตทั่วฟ้า
พวกมันล่องลอยวนเวียนไปมา ประหนึ่งแมลงวันไร้หัว
เมื่อเห็นเช่นนั้น สวี่อวี้ซิ่วก็ปล่อยธงวิญญาณออกมาเพิ่มอีกหลายผืน แล้วเก็บพวกมันเข้าไปในธงวิญญาณทีละผืน
เมื่อไม่มีต้นเทพร้อยใบขวางกั้น การเก็บดวงวิญญาณเหล่านี้จึงง่ายดายยิ่ง
เมื่อดวงวิญญาณดวงสุดท้ายถูกเก็บเข้าไปในธงวิญญาณ
ขณะที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายลง
พลันเกิดเหตุเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน