กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 187 มังกรเจียวเหมันต์
ทุกคนต่างยินดีเป็นอย่างยิ่ง
พวกเขารีบรวมกำลังโจมตีบริเวณที่ไม่มีเกล็ดสีฟ้าน้ำแข็งปกคลุมบนตัวงูเหลือมเหมันต์
ตูม! ตูม! ตูม!
ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยวิชาอาคมที่ผสานเข้ากับศาสตราวิญญาณและยันต์
บริเวณที่ไม่มีเกล็ดสีฟ้าน้ำแข็งคุ้มกันบนตัวงูเหลือมเหมันต์ถูกโจมตีจนเนื้อหนังฉีกกระจุย ถึงกับเผยให้เห็นกระดูกงูอย่างชัดเจน
เลือดงูปนกับเนื้อเละ ๆ ร่วงลงสู่ผืนน้ำในทะเลสาบ แล้วจับตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา
ชั่วขณะนั้น ผิวน้ำสีครามสดใสราวกับมีดอกไม้สีเลือดเบ่งบานอยู่เป็นดอก ๆ ดูงดงามจับตา
งูเหลือมเหมันต์ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่า เริ่มแสดงท่าทีอ่อนแรงลงทีละน้อย
“รีบโหมโจมตีเข้า สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ใกล้ไม่ไหวแล้ว!”