กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 เมืองลั่วเฟิ่ง
ต้นโพธิ์โลหิตนั้นล้ำค่าหายากก็จริง
ผลที่มันออกมาก็ชวนให้ผู้คนปรารถนาอย่างยิ่งเช่นกัน
แต่สิ่งของที่หล่อเลี้ยงด้วยโลหิตและชีวิตมนุษย์เช่นนี้ ไม่รู้ว่ามีแรงอาฆาตปะปนอยู่มากเพียงใด
หากกินเข้าไป จิตมรรคาย่อมเสียหาย นานวันเข้าความคิดชั่วร้ายก็จะผุดขึ้นไม่ขาดสาย สุดท้ายกลายเป็นอสูรโลหิตกระหายเลือดอย่างสิ้นเชิง
สิ่งนี้ไม่ตรงกับปณิธานของตน จำต้องทำลายเสีย!
สวี่อวี้ซิ่วยกมือขึ้น พลังปราณในฝ่ามือพลุ่งพล่าน เปลวเพลิงพวยพุ่ง ก่อนรวมตัวกลางอากาศเป็นงูเพลิงตัวหนึ่ง
“ไป ทำลายมันเสีย!”
นางชี้ไปยังต้นโพธิ์โลหิต แววตาไม่กะพริบแม้แต่น้อย ไม่มีความลังเลอีกต่อไป
เสี่ยวไป๋เห็นของอร่อยกำลังจะถูกทำลาย ก็เริ่มกระสับกระส่ายขึ้นมาอีกครั้ง