กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 คัมภีร์ไขแก่นแท้ยันต์
จ้าวเยี่ยนเดิมคิดว่าผู้บำเพ็ญขั้นกลั่นลมปราณชั้นสิบอย่างสวี่อวี้ซิ่วเก็บหญ้าเกล็ดโลหิตมาได้มากมาย คนอื่น ๆ ก็น่าจะเก็บมาได้ไม่น้อยเหมือนกัน ˜」*°•.˜」」˜.•°*」˜
เขากลับนึกไม่ถึงว่าคนแรกที่มาหลังจากสวี่อวี้ซิ่วจากไป จะทำให้เขาประหลาดใจเช่นนี้
ความประหลาดใจนี้ทำให้จ้าวเยี่ยนขมวดคิ้ว เขาปลอบใจตัวเองในใจว่า บางทีคนผู้นี้อาจแค่โชคไม่ดี จึงหาได้มาเพียงเท่านี้
จากนั้นเขาก็ไม่ได้คิดมาก รับหญ้าเกล็ดโลหิตไม่กี่ต้นนั้นไว้
เมื่อคนที่มาภายหลังนำหญ้าเกล็ดโลหิตมาขายให้เขา แทบทุกคนก็มีจำนวนพอ ๆ กัน มากที่สุดก็มีเพียงสิบกว่าต้นเท่านั้น
สีหน้าจ้าวเยี่ยนพลันหม่นลง