เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 เทพมารห้าตัณหา
จื่อเยว่ จูฮ่าว และหวังเยว่ต่างตกตะลึง
มีเพียงลั่วชิงซวงที่ยังถือกระบี่ยืนนิ่ง ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ขณะที่หน้ากากแตกสลาย ลมหายใจรอบกายทูตเทพแห่งลัทธิหมื่นเทพก็พลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เสื้อคลุมดำของเขาพองขึ้นเป็นระลอก มีไอสีดำรั่วไหลออกมาเป็นครั้งคราว
เพียงไม่นาน ลมหายใจรอบกายเขาก็อ่อนแรงลงทันที ร่างทั้งร่างดูโงนเงนคล้ายจะล้ม
“ตราประทับฝ่ามือไท่ซ่างลืมรัก!”
เสียงตะโกนทุ้มต่ำและแหบพร่าของทูตเทพแห่งลัทธิหมื่นเทพดังออกมาจากใต้เสื้อคลุมดำ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จื่อเยว่และคนอื่น ๆ ก็รู้ได้อย่างรวดเร็วว่าการโจมตีเมื่อครู่เป็นฝีมือผู้ใด
“เป็นเหยียนเซียงอวี้ นางอยู่ที่ใด?”
หวังเยว่กวาดตามองไปรอบ ๆ ไม่นานก็เห็นร่างหนึ่งกำลังก้าวมาจากฟากฟ้าไกลลิบ ทีละก้าว ๆ