กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 หุบเขาวิญญาณอาฆาต
เรือเหาะเซียนสีดำสนิททั้งลำ ลวดลายค่ายกลบนพื้นผิวเปล่งประกาย วูบหนึ่งมันก็ทะยานไปข้างหน้าราวกับกระบี่ดำคมกริบ แหวกทะเลเมฆเป็นชั้น ๆ
อานุภาพของเรือเหาะเซียนทำให้ศิษย์หลายคนที่นั่งอยู่บนนั้นรู้สึกตื่นตะลึง
แม้แต่ศิษย์สายในบางคนก็เช่นกัน
ถึงอย่างไรในสำนักไท่เสวียน พวกเขาก็ไม่ได้มีโอกาสนั่งเรือเหาะเซียนของผู้อาวุโสขั้นก่อแก่นอยู่ตลอดเวลา
สวี่อวี้ซิ่วยืนอยู่ภายในเรือเหาะเซียน ในใจก็ไม่สงบนัก
นี่เป็นครั้งแรกที่นางบินขึ้นมาสูงถึงเพียงนี้ ผู้บำเพ็ญขั้นกลั่นลมปราณบินได้สูงสุดไม่เกินร้อยจั้ง
หากสูงขึ้นไปกว่านั้น แม้เพียงลมปราณแข็งกร้าวจากที่สูงก็เกินกว่าผู้บำเพ็ญขั้นกลั่นลมปราณจะต้านทานได้