กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 ปิดด่านฝึกตน
สวี่อวี้ซิ่วกับอีกคนกลับมาถึงเรือนเล็ก แต่ไม่พบหรงเสี่ยวหลิง
เสิ่นเฟิ่งเจียวเอ่ยอย่างขุ่นเคืองว่า “ฮึ ทั้งหมดเป็นเพราะนาง หากนางไม่พาหมาป่าเข้าบ้าน พวกเราจะถูกทำให้โมโหถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!”
“เรื่องนี้โทษนางไม่ได้ อีกอย่างนางก็ไม่รู้ว่าลู่หยุนจือเป็นคนเช่นไร ช่างมันเถิด” สวี่อวี้ซิ่วปลอบอยู่สองสามคำ โทสะของเสิ่นเฟิ่งเจียวจึงค่อยคลายลงบ้าง ทว่าในดวงตายังคงซ่อนความตำหนิติเตียนไว้
สวี่อวี้ซิ่วกลับไม่ทันสังเกตเห็น
เมื่อเข้าไปในห้องของเสิ่นเฟิ่งเจียว สวี่อวี้ซิ่วก็นั่งขัดสมาธิเริ่มฟื้นฟูพลังปราณทันที
ก่อนหน้านี้นางดื่มน้ำค้างวิญญาณธรรมดาไปหลายหยด จึงฟื้นฟูพลังปราณได้บ้างแล้ว