เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 วิชาก้าววายุ
แทบจะชั่วพริบตา ลู่หยุนจือก็หลุดพ้นจากระยะโจมตีของงูเพลิง
เมื่อเผชิญสถานการณ์เช่นนี้ สีหน้าของสวี่อวี้ซิ่วก็ดูย่ำแย่อย่างยิ่ง
นางมัวแต่คิดชิงลงมือก่อน จึงมองข้ามไปว่าลู่หยุนจือเป็นผู้บำเพ็ญขั้นกลั่นลมปราณชั้นแปด ซึ่งบินได้
เมื่อเป็นเช่นนี้ นางก็นับว่าสูญเสียความได้เปรียบไปแล้ว
ลู่หยุนจือที่ลอยอยู่กลางอากาศมองลงมายังสวี่อวี้ซิ่วด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “ข้าประเมินเจ้าต่ำไปจริง ๆ แต่ตอนนี้เจ้าจะทำอะไรข้าได้อีก!”
กล่าวจบ เปลวไฟก็ก่อตัวเป็นผืนใหญ่รอบกายลู่หยุนจือ เมื่อมีเปลวไฟโอบล้อม นางดูราวกับเทพธิดาเพลิงเหินฟ้า
เส้นผมดำขลับพลิ้วไหว พาคลื่นความร้อนระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่กระจายออกไป
ความเคลื่อนไหวที่นี่ดึงดูดความสนใจของศิษย์จำนวนมากในบริเวณใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว