กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 หยั่งรู้
ลมหนาวที่พัดโหมกระหน่ำไม่อาจสลายอาถรรพ์โลหิตรอบด้านได้
แกร๊ก!
เสียงแตกดังกรอบใสเสียงหนึ่งขัดจังหวะความคิดของสวี่อวี้ซิ่ว
นางหันไปมองตามเสียง ก็เห็นว่าบนร่างมังกรโลหิตที่กลายเป็นหินนั้น ปรากฏรอยร้าวขึ้นมาเส้นหนึ่งในยามนี้
นางรู้ดีว่ารอยร้าวนั้นหมายถึงอะไร
แววตาของสวี่อวี้ซิ่วฉายความตื่นตระหนก
“ไม่ได้ ต้องซ่อมลายค่ายกลเดี๋ยวนี้!”
นางจึงละความคิดทั้งปวง แล้วเริ่มลองซ่อมลายค่ายกลต่อ
ทว่าเมื่อนางเพิ่งรวบรวมแสงวิญญาณขึ้นที่ปลายนิ้ว การเคลื่อนไหวกลับชะงักลงกะทันหัน