กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 อวี๋เสวียนจี
นางเป็นสตรีผู้หนึ่ง สวมอาภรณ์ของศิษย์สายใน
นางดูอยู่ในวัยสาวสะพรั่ง ทว่ากลับทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับล่องลอยและลึกล้ำยากหยั่งถึง
ยามนางหันกลับมา ในดวงตาคล้ายมีดวงดาวโคจรอยู่ ราวกับซ่อนเร้นความลี้ลับนานัปการ
สวี่อวี้ซิ่วสบตากับนางเพียงครู่เดียว ก็ไม่กล้ามองดวงตาคู่นั้นอีก
นางรู้สึกว่าหากมองต่อไป ราวกับจะจมลงไปในดวงตาพร่างดาวคู่นั้น
“เจ้าคือศิษย์สายนอกสวี่อวี้ซิ่วที่รออยู่ที่นี่หรือ”
สตรีผู้นั้นเอ่ยขึ้น น้ำเสียงอ่อนโยนเนิบช้า ประหนึ่งสายลมวสันต์พัดผ่านใบหน้า
“ศิษย์สายนอกสวี่อวี้ซิ่ว คารวะศิษย์พี่หญิง”
สวี่อวี้ซิ่วพยักหน้า แล้วคารวะสตรีผู้นั้น