กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 สะกดปราบ
ทีละน้อย ระหว่างร่วงลงมา หยดโลหิตเหล่านั้นก็หลอมรวมเข้าด้วยกันไม่หยุด
เมื่อร่วงถึงพื้น ก็รวมตัวกันกลับเป็นร่างมนุษย์อีกครั้ง แปรเป็นอิงโกวจื่อ
ทว่าเมื่อมองอิงโกวจื่ออีกครั้ง กลิ่นอายอันแข็งแกร่งก่อนหน้านี้หายไปแล้ว ร่างโลหิตทั้งร่างอ่อนแรงและหม่นหมองลงมาก
เขาเงยหน้ามองจางหยวนหยวนที่ลอยอยู่กลางอากาศและใกล้จะร่วงลงมา จึงไม่กล้าลงมืออีก
ใบหน้าไร้โฉมหน้าของเขาสั่นไหวไม่หยุด
จากนั้นอิงโกวจื่อก็หันกาย พุ่งไปทางมังกรเงิน
จางหยวนหยวนเห็นดังนั้น จึงฝืนรวบรวมพลังปราณสุดท้ายของตน ชี้กระบี่ออกไป
กระบี่ของนางในครานี้ปราศจากอานุภาพดังเช่นก่อนหน้าแล้ว
อิงโกวจื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจากกระบี่เล่มนี้ ฝีเท้าพลันหยุดลง ก่อนหัวเราะเสียงชวนขนลุก