กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน
ภายในห้องเงียบสงัด
เหลือเพียงควันเขียวสายหนึ่งลอยเอื่อย ส่งกลิ่นหอมชวนผ่อนคลายและเคลิบเคลิ้ม
โดยไม่รู้ตัว สวี่อวี้ซิ่วรู้สึกง่วงงุนขึ้นมา เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงอย่างควบคุมไม่ได้
นางคล้ายกับฝันไป
ในฝัน นางได้ยินเสียงคนกำลังพูด
ความรู้สึกนั้นราวกับมีใครกระซิบอยู่ข้างหู
ทันใดนั้น สวี่อวี้ซิ่วพลันรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แผ่เข้ามา นางสะดุ้งตื่นขึ้นทันที
ทันทีที่ลืมตา นางก็เห็นว่าตนไม่ได้อยู่ในห้องบนหออีกแล้ว
“ที่นี่คือที่ใด?”