กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 200 เราแต่งงานกันเถอะ
ผ่านไปราว 15 นาที ซ่งหย่าเพ่ยก็ถือกระเป๋าใบเล็ก สวมรองเท้าส้นสูงเดินมา
พอเธอเห็นน้องสาวสามีของตัวเองอย่างกัวชุนเอ๋อ แก้มทั้งสองข้างบวมแดงขึ้น ก็โกรธขึ้นมาทันที
“ชุนเอ๋อ ใครทำ? มือหนักขนาดนี้ได้อย่างไร”
กัวชุนเอ๋อรีบร้องไห้พูด “พี่สะใภ้ พี่มาแล้วจริง ๆ ไอ้ผู้หญิงสารเลวนั่นไม่ใช่แค่ตีฉัน ลูกสาวมันยังตีลูกชายฉันด้วย เธอ...เธอไม่เห็นหัวตระกูลซ่งเลย...”
ซ่งหย่าเพ่ยหันไปมองหลานโม่ “เธอเองหรือที่ตีน้องสาวฉัน?”
หลานโม่พิงพนักเก้าอี้ครึ่งตัว ท่าทางไม่ขยับเลยสักนิด แค่ยกตาขึ้นมอง
“ลูกชายเธอด่าลูกสาวฉันว่าเป็นลูกนอกคอกไม่มีพ่อ เธอยังใส่ร้ายฉันว่าหาเรื่องไปยั่วยวนผู้ชายไปทั่ว ทั้งเธอทั้งลูกชายสมควรโดนตี ตระกูลซ่งก็นับเป็นตระกูลมั่งคั่งใหญ่โตในเมืองหลวง คุณในฐานะคุณหนูใหญ่ของตระกูลซ่ง คงจะรู้หนังสือ เข้าใจเหตุผล สงบเสงี่ยมและมีเมตตา เข้าใจความถูกต้องใหญ่หลวง
ในเมื่อกัวชุนเอ๋อเป็นน้องสาวบ้านสามีของคุณ งั้นก็เห็นแก่หน้าตาคุณ วันนี้ฉันจะปล่อยเธอไป คุณพากลับไปสั่งสอนทั้งเธอและลูกชายให้ดี ๆ เถอะ กันไม่ให้วันหลังออกมาทำชั่วแล้วไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรหา จนลากตระกูลซ่งของคุณเข้าไปเดือดร้อน”