กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 183 สัตว์เดรัจฉาน!
แววตาของอู๋เจี้ยนถิงและโจวเสวี่ยฉายความตื่นตระหนกออกมา โจวเสวี่ยรีบพูดว่า “พ่อพูดอะไร พวกเราไม่มีใครขับรถออกไปเมื่อวาน อยู่ที่ร้านตลอด”
โจวคุนหาวผิดหวังในตัวลูกสาวคนนี้จนถึงขีดสุด
“เสวี่ยเอ๋อร์ เมื่อวานตอนเที่ยงวัน พ่อของเสี่ยวฮุ่ยกลับจากทำงานล่วงเวลา ขี่รถด้วยตัวเองมาถูกรถคันหนึ่งชนตรงทางเข้าตรอกหย่งฝู ตอนนี้ยังนอนอยู่ในหอผู้ป่วยวิกฤต ส่วนคนขับรถก่อเหตุหลบหนี เมื่อวานช่วงบ่ายเจ้าหน้าที่ตำรวจก็เข้ามาสืบสวนแล้ว แม้ตอนนี้ตำรวจจะยังหาไม่พบ
แต่คนของพ่อสืบจนรู้แล้วว่า รถคันนั้นเป็นของลูก”
สีหน้าของโจวเสวี่ยเปลี่ยนไปทันที เธอโผเข้ากอดขาโจวคุนหาว “พ่อ เป็นหนูเอง! หนูขับรถชนตาแก่ตระกูลเจียงโดยไม่ตั้งใจ หนูกลัวมากก็เลยหนีไป ตอนนั้นเป็นช่วงเที่ยงวัน ไม่มีใครเห็น พ่อ ขอแค่พ่อไม่พูด ก็จะไม่มีใครรู้”
“เพียะ!”
โจวคุนหาวใช้ฝ่ามือตบหน้าเธออย่างแรงด้วยความโกรธจนแทบควบคุมไม่อยู่ “ทำไมฉันถึงให้กำเนิดสัตว์เดรัจฉานอย่างแก! แกขับรถชนคน สำหรับแกก็แค่ชดใช้เงินไม่ใช่หรือ แต่แกรู้ไหมว่าการหนีไปโดยไม่ช่วยคน ไม่เพียงอาจทำให้คนหนึ่งคนตาย แต่ยังทำลายทั้งครอบครัวของคนอื่นด้วย! แกจะหนีไปทำไม?”
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าลูกสาวที่เคยน่ารักและไร้เดียงสาในวัยเด็ก ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
ตระกูลโจวไม่มีอะไรอื่น มีเพียงเงิน