กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 177 ฉันไม่ห่วงชีวิต!
หลายปีมานี้ไม่ว่าโจวเสวี่ยจะไปที่ไหน สิ่งที่เธอได้ยินก็มีแต่คำประจบสอพลอ เธอคิดมาตลอดว่าในเมืองไห่ผิง เธอเป็นตัวตนที่สูงส่งราวกับเจ้าหญิง
ส่วนเจียงเซี่ยนฮุ่ยในสายตาเธอเป็นเพียงสามัญชนชั้นต่ำที่สุด ตอนนี้เธอกลับถูกเจียงเซี่ยนฮุ่ยประจานต่อหน้าผู้คนจนขาดสติไปโดยสิ้นเชิง ในหัวมีแต่ความคิดว่าจะต้องข่มเจียงเซี่ยนฮุ่ยให้ได้!
“เจียงเซี่ยนฮุ่ย เลิกยกยอตัวเองได้แล้ว ครอบครัวของฉันมีแค่พ่อกับพี่ชายเท่านั้น ส่วนเธอ ต่อให้พ่อแต่งงานกับเธอ เธอก็เป็นแค่ของเล่นที่เขาเบื่อเมื่อไหร่ก็ทิ้งเมื่อนั้น ยังคิดว่าตัวเองเป็นแม่ฉันจริง ๆ หรือ? อย่าว่าแต่จะมาสั่งสอนฉันเลย ต่อให้เอาเธอมาล้างเท้า ฉันยังรังเกียจว่าสกปรก!”
เจียงเซี่ยนฮุ่ยลุกขึ้น เดินไปตรงหน้าโจวเสวี่ย
แล้วใช้ฝ่ามือตบหน้าเธอฉาดหนึ่ง
“เธอ...”
โจวเสวี่ยกัดฟัน กำลังจะระเบิดอารมณ์
เจียงเซี่ยนฮุ่ยยื่นมือไปกระชากผมของเธอ แล้วลากเธอออกไปด้านนอกตรง ๆ
“อ๊า... ฮือ ๆ ๆ ... เจ็บ... เจียงเซี่ยนฮุ่ย เธอจะทำอะไร? นังสารเลว รีบปล่อยฉัน... อ๊า...”