กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 169 ไม่ใช่คนที่เราจะไปมีเรื่องด้วยได้
คุณย่าจ้าวฟังแล้วถึงกับตกตะลึง “สหายตำรวจ ฉันอายุแปดสิบแล้ว ทนโทษคุกไม่ได้แล้วนะ อีกอย่างนั่นก็แค่แจกันดอกไม้ไม่ใช่หรือ ทำไมต้องชดใช้ถึง 3,000 ด้วย?”
จ้าวซิ่วกังก็พูดว่า “สหายตำรวจ แม่ผมอายุมากแล้ว ถ้าจะกักก็กักผมเถอะ”
เหมินฮวาอิ่งรีบหยิกเขาแรง ๆ “คุณพูดอะไรน่ะ? อีกสองปีคุณก็เกษียณแล้ว ในจังหวะแบบนี้ ถ้าคุณถูกกักตัว ถูกหน่วยงานไล่ออก ชีวิตทั้งชีวิตของคุณก็เสียเปล่าไม่ใช่หรือ? คนที่ถูกน้ำร้อนลวกคือแม่ แจกันก็เธอทำแตก ถ้าจะกักก็ควรกักเธอ”
“แม่ทำเพื่อใคร? ก็เพื่อลูกสาวเราไม่ใช่หรือ...”
สองคนทะเลาะกันไม่เลิก
สหายตำรวจพูดเสียงดัง “เงียบ! ที่นี่เป็นที่ที่พวกคุณจะพูดแทนกันก็ได้หรือ? คนที่จะถูกกักมีแต่คุณยายแก่คนนี้”
คุณย่าจ้าวตาแดงก่ำ ร้องไห้ฟูมฟาย “ไม่นะ ฉันเข้าไปไม่ได้ ซิ่วกัง รีบไปโทรหาพี่สาวคนโตของเธอ ให้เธอมาช่วยฉันออกไป”
“ได้ ๆ ผมจะโทรหาพี่สาวคนโตเดี๋ยวนี้”
ถึงแม้พ่อสามีของพี่สาวคนโตเธอจะเกษียณมาเกือบยี่สิบปีแล้ว แต่เส้นสายยังมีอยู่