ตอนที่ 158 เจ็บนิดหน่อย

ตอนที่ 158 เจ็บนิดหน่อย

ใบหน้าคุณย่าจ้าวตึง “ก็เจียงเซี่ยนหลีที่บ้านพวกคุณมันรังแกคน เพราะเจ้านายของฟางฟางก็คือสามีของเธอ ไม่อย่างนั้นเจ้านายที่ไหนจะไล่พนักงานออกเพียงเพราะพนักงานพูดไม่กี่คำ”

จ้าวซิ่วเหมยชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ “ฮ่า ๆ ๆ” หัวเราะเสียงดัง “โลกมันหมุนเวียนจริง ๆ เมื่อก่อนหลีหลีของบ้านเราไปที่บ้านพวกคุณ แค่กินลูกอมของพวกคุณเม็ดเดียวยังถูกจ้าวฟางทั้งหยิกทั้งตี ตอนนั้นเธอตัวเล็กแต่ท่าทางเหมือนราชินี แล้วตอนนี้ทำไมตกต่ำมาทำงานให้สามีหลีหลีบ้านเรา? ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... ไม่สิ ยังถูกไล่ออกอีก ฮ่า ๆ ๆ ๆ ...”

แต่ก่อนเธอฝันอยากให้ลูกคนไหนสักคนมีอนาคต แล้วไปโอ้อวดที่บ้านเดิมฝ่ายหญิงของตัวเอง ผ่านไปนานเข้าก็รู้สึกไม่มีความหมาย ขอแค่ตัวเองใช้ชีวิตให้ดีก็พอ

ไม่คิดว่าคนบ้านเดิมฝ่ายหญิงจะมาหาถึงที่โดยอัตโนมัติ

จ้าวซิ่วกังเห็นจ้าวซิ่วเหมยหัวเราะเหมือนคนเสียสติ หน้าเขียวด้วยความโกรธ

“จ้าวซิ่วเหมยมีอะไรน่าภูมิใจ? ก็แค่ลูกเขยของเธอมีเงินสกปรกไม่กี่บาท เรื่องนั้นก็ไม่มีวันเปลี่ยนความจริงที่ว่าสองผัวเมียเธอเป็นพวกไร้ค่า”

จ้าวซิ่วเหมยโกรธทันที “ใช่ เรามันไร้ค่า เราไม่คู่ควรกับผู้นำใหญ่ที่ได้เงินเดือนหลายร้อยต่อเดือนอย่างพวกคุณ เราตัดความสัมพันธ์กับพวกคุณเองแล้ว ไม่ทำให้พวกคุณขายหน้า แล้วพวกคุณมาที่บ้านเราทำไม? ไสหัวไปให้หมด ไป!”