กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 129 เหมือนมาก
อู๋เจี้ยนถิงแค่นหัวเราะ พลางตบหน้าอกตัวเอง “ฉันรู้ ฉันรู้หมดแล้ว ความรักบ้า ๆ อะไรกัน ผู้หญิงล้วนเป็นพวกหลงไหลในวัตถุ เธอรังเกียจฉันที่จน เธออยากปีนไปเกาะคนรวย แต่ฉันอู๋เจี้ยนถิงจะไม่มีวันเป็นโคลนตมใต้เท้าพวกเธอตลอดไปหรอก สักวันฉันจะกลายเป็นเมฆงามบนฟ้าให้ได้”
ผ่านเรื่องมามากมายขนาดนั้น ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว
ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ต้องมีอำนาจมีเงิน ถึงจะได้ทุกอย่างที่ตัวเองต้องการ
ไม่อย่างนั้น ต่อให้ตัวเองเก่งแค่ไหน ก็จะถูกคนอื่นดูถูก แม้แต่คนในครอบครัวตัวเองก็ยังต้องต่ำต้อยกว่าคนอื่น
ไม่มีใครสนใจกระบวนการ คนอื่นสนใจแค่ผลลัพธ์