ตอนที่ 95 เฝ้ารอกระต่าย

ตอนที่ 95 เฝ้ารอกระต่าย

เจียงเซี่ยนหลีเองก็วางใจไม่ได้ จึงตามไปด้วย

พอถึงที่หมาย เซี่ยจิ่งเฉิงถอดแม้กระทั่งเสื้อไหมพรมออก แล้วกระโจนลงไปในแม่น้ำทันที

“เซี่ยจิ่งเฉิง ระวังนะ”

เจียงเซี่ยนหลีรู้ว่าเซี่ยจิ่งเฉิงว่ายน้ำบ่อย แต่ที่นี่คือพื้นที่รกร้าง น้ำในทะเลสาบเย็นยะเยือก แถมยังมีเกล็ดน้ำแข็ง เธอจึงอดเป็นห่วงไม่ได้

ลู่เจียเหิงเองก็ถอดเสื้อคลุมออกและเตรียมพร้อมไว้แล้ว ขอเพียงเซี่ยจิ่งเฉิงหมดแรง เขาจะกระโจนลงไปทันที

โชคดีที่คนที่ตกน้ำเป็นเด็กอายุเจ็ดแปดขวบ ช่วยขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

ท้องของเด็กชายป่องโป่ง ใบหน้าซีดขาว หมดสติไปแล้ว

ตอนเรียนอยู่ต่างประเทศเซี่ยจิ่งเฉิงเคยเรียนการปฐมพยาบาล เขาไม่กล้ารอช้า รีบวางเด็กชายให้นอนราบ กดหัวใจ เป่าลมหายใจเข้าปาก