กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 74 เป็นโรคที่รักษาไม่หายหรือเปล่า?
เจียงเซี่ยนหลีรู้สึกเหมือนมีอีกาฝูงหนึ่งบินผ่านเหนือหัวจริง ๆ อับอายจนทำตัวไม่ถูก
“พี่ชายเขาเป็นน้องเขยฉันเอง”
“คุณ...น้องเขยคุณ?” อู๋เผิงเบิกตากว้าง “น้องเขยคุณก็คือคนรักเก่าขยะ ๆ ของคุณคนนั้นไม่ใช่หรือ? ไอ้พวกเกาะผู้หญิงกิน?”
“ใช่ ตอนนี้ทั้งครอบครัวเขามาเกาะกินกันหมดแล้ว ทีแรกมาขอให้เซี่ยจิ่งเฉิงช่วยหางานให้ พวกเราไม่รับปาก ไม่คิดว่าจะมาขอถึงคุณ ยังไงทั้งบ้านก็ไม่ใช่คนดี ไหน ๆ งานก็เป็นคุณหามาให้ งั้นก็ช่วยจับตาไว้ให้ดี เกิดอะไรขึ้นมาจะได้ไม่ลามมาถึงคุณ”