กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 เธอจับได้แล้วสินะว่าฉันไม่รักษาความเป็นกุลสตรี
“มีอะไรให้ช่วยไหม”
“ไม่มี ขอบใจ”
จั่วจิ้งเหยียนยิ้มส่ายหน้า เธอกับชวีเหลียงก็ไม่สนิทกัน จะถือโอกาสไต่เต้าตามเสาก็ไม่ได้ อีกอย่างฝากเรื่องให้เขาช่วยยังสู้ฝากพี่สาวเขาไม่ได้เลย
“ก็ได้ ถ้ามีอะไรก็มาหาฉันที่โรงงานไม้”
ชวีเหลียงจำใจยอมรับ รู้สึกเหมือนจั่วจิ้งเหยียนไม่อยากสนิทกับตัวเองมากนัก ตอนมาเขายังกลัวว่าเธอจะตื๊อเขา ตอนนี้กลับอยากให้เธอใกล้ชิดตัวเอง นี่จิตใจเขาเปลี่ยนไปแล้วหรือ
บ่ายสี่โมงกว่าพวกเขาก็กลับมาถึงที่ว่าการอำเภอ ของต้องหาที่ลง จั่วจิ้งเหยียนลำบากใจ ถ้าขนของไปลงที่ชุมชนครอบครัวทหารก็ไกลจากตัวอำเภอ อนาคตเปิดกิจการแล้วย้ายกลับเข้าตัวเมืองก็ลำบากอีก
ลงของที่ไหนใกล้ ๆ ก่อนน่าจะดีกว่า