กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ความลับทางการค้า อย่าสอดรู้เลย
จั่วจิ้งเหยียนมองเหลียงล่าเหมยด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่
“ก็ต้องรอพี่สาวกลับมาน่ะสิ ฉันดัดผมให้เธอ เงินก็ควรเป็นเธอจ่าย แต่ท่าทางอารมณ์พี่สาวจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ นายไปทำให้เธอเสียเวลา ร้านนี้จะอยู่รอดได้หรือเปล่าก็ไม่แน่”
“......เอาเถอะ ๆ ช่างมัน กลัวนายแล้ว ไม่เอาเงินก็ได้ รีบ ๆ ใช้เลย!”
เหลียงล่าเหมยโมโหจนตัวสั่น ถ้ารอลูกค้าอารมณ์ร้อนคนนั้นกลับมา ตนเองก็เท่ากับหาความไม่สบายใส่ตัวไม่ใช่หรือ? เธอตะโกนจะทุบร้านตนเองมาทั้งเช้าแล้ว
รีบ ๆ ส่งภูตโรคระบาดนี่ให้พ้น ๆ ไปเสียดีกว่า ตนมองออกแล้ว อย่าหวังว่าจะรีดเงินจากมือสาวน้อยคนนี้ได้? ไม่มีทาง!