เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ชายหญิงตามลำพัง เชื้อเพลิงแห้งกับเปลวเพลิง
ลู่ฮ่าวถิงถอดเสื้อเพราะในห้องร้อนเกินไป การปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็เพียงปลดกระดุมคอเครื่องแบบออกเท่านั้น
เมื่อเห็นจั่วจิ้งเหยียนทำท่าราวกับกำลังเผชิญศัตรูใหญ่ มือที่ปลดกระดุมก็ติดกระดุมกลับคืนไป ไม่เพียงเท่านั้น ยังสวมเครื่องแบบทหารกลับเข้าไปใหม่ด้วย
จั่วจิ้งเหยียนเห็นเขาสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว จึงวางไม้ปัดฝุ่นขนไก่ในมือลง ลู่ฮ่าวถิงมองเธอครั้งหนึ่ง
ก็......อัดอั้นใจเหลือเกิน!
แต่สิ่งที่จั่วจิ้งเหยียนพูดกลับทำให้เขาอัดอั้นใจยิ่งกว่าเดิม
“ให้ฉันเดาสิ ทำไมคุณถึงได้คะยั้นคะยอให้ฉันไปคณะศิลปะกองทัพ? หรือคุณคิดว่าถ้าฉันเข้าคณะศิลปะกองทัพแล้ว ตอนที่เราหย่ากันจะได้ไม่ต้องกลัวฉันตอแยคุณอีก กลัวว่าถ้าฉันเป็นผู้ประกอบการรายย่อยแล้วเกิดไปไม่รอดขึ้นมาจะกลับมาหาคุณ ใช่ไหม?”
“......”
ไม่ใช่ เขาหมายความอย่างนั้นหรือ?
ผู้หญิงคนนี้ เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนประเภทไหนกัน?