กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ผู้ชายมีแต่จะทำให้เธอทำเงินได้ช้าลง
ลู่ฮ่าวถิงเลิกคิ้วขึ้น นี่ถ้าไม่ใช่เพราะมีเรื่องต้องพูด เขาคงหันหลังเดินออกไปแล้ว ไม่มีทางอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับผู้หญิงคนนี้เกินครึ่งนาทีแน่
เขาไม่พูดอะไร ดึงเก้าอี้มานั่ง ท่านั่งก็เหมือนตอนอยู่ในกองทัพ หลังตรง ทื่อ ราวกับไม้บรรทัด สายตามองตรงไปข้างหน้า
กลับบ้านมานั่งประชุมหรือไงกัน
จั่วจิ้งเหยียนมองแล้วขำ ท่าทางจริงจังขนาดนี้จะเหมือนอยู่บ้านได้ยังไง ยังเคร่งเครียดกว่าตอนประชุมเสียอีก
เธอไม่ชินเวลาทำงานแล้วมีคนคอยคุมงาน ชี้ไปที่ผ้าลายดอกสีชมพูที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วพูดกับเขา
“พอดีเลยคุณกลับมาแล้ว ช่วยฉันติดผ้าม่านหน่อยสิ มันสูงเกินไปฉันเอื้อมไม่ถึง คุณก็ไม่อยู่บ้านตลอด ถ้าไม่มีผ้าม่านมันไม่ปลอดภัย”