กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 323 โลกของนายน้อยถล่มแล้ว
“พวกเขามาหาเธออีกทำไม?”
หลังส่งคณบดีลูและหยางเจิ้งกั๋วกลับไปแล้ว จู้เหวยอีก็กลับเข้าห้อง
กู้ลู่เหยียนหาเวลาว่างได้ยากยิ่ง เขากางเก้าอี้เอนตัวหนึ่งไว้บนระเบียงเพื่อนอนอาบแดด ข้างกายมีเตียงเด็กสองเตียงที่กางมุ้งเอาไว้ เด็ก ๆ ด้านในกำลังหลับอย่างมีความสุข
อ้อ ในมือเขายังถือหมวกใบหนึ่ง วางบังแดดอยู่เหนือเตียงเด็กเตียงหนึ่ง แม้แขนจะเมื่อยก็ไม่บ่น ยังคงทำหน้าที่บังแสงแดดด้านบนอย่างเต็มที่
จู้เหวยอีกำลังจะเอ่ยชมว่า เขาเป็นผู้ชายห่าม ๆ แท้ ๆ แต่กลับละเอียดอ่อนถึงขั้นรู้ว่าผู้หญิงตากแดดมากไม่ได้ เดี๋ยวผิวคล้ำ
แต่พอเธอเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ มุมปากก็ถึงกับกระตุก สีหน้าเต็มไปด้วยความพูดไม่ออก
“เธอไม่สนใจลูกสาวอ้วน ๆ ของเธอแล้วหรือไง?”
กู้ลู่เหยียนกะพริบตา แล้วหันตัวอย่างว่าง่าย ย้ายหมวกไปบังเหนือเตียงเด็กอีกเตียงหนึ่ง
บังอยู่พักหนึ่ง เขาก็หันไปมองลูกสาวอ้วน ๆ ของตัวเอง ก่อนจะคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วนำหมวกไปคลุมศีรษะลูกชายคนเล็กแทน