เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 321 เธอหน้าเหมือนคุณมากเลยนะ!
รถจอดสนิทอย่างนุ่มนวล เจิ้งเป่าเป่าซึ่งเป็นคนขับลงจากรถก่อน แล้วเดินอ้อมไปท้ายรถเพื่อหยิบรถเข็นของพี่กู้
ส่วนจู้เหวยย่วนก็เปิดประตูรถ พอลงจากรถแล้วก็ประคองจู้เหวยอีลงมา
ทันทีที่จู้เหวยอีลงจากรถ เธอก็เห็นลู่หว่านหนิงกับกู้เหรินเต๋อยืนอยู่คนละฝั่งตรงประตูใหญ่ อุ้มเจ้าตัวจ้อยทั้งสองคนไว้ในอ้อมแขน
อืม เจ้าตัวจ้อยเพิ่งครบหนึ่งเดือนเมื่อวานนี้เอง เพียงแต่ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ทางนั้นคือลูกสาวหรือเปล่า
แล้วคนทางนี้คือลูกชายใช่ไหม
ขณะที่จู้เหวยอีกำลังสงสัย อาสะใภ้รองตระกูลกู้ก็ใช้คีมในมือเขี่ยกระถางไฟ พลางร้องเรียกด้วยรอยยิ้ม
“อีอี รีบมาเร็ว ข้ามกระถางไฟนี้แล้วจะขจัดโรคภัยและสิ่งอัปมงคล ต่อไปจะได้ปลอดภัยราบรื่น ชีวิตรุ่งเรืองเฟื่องฟู!”
มีธรรมเนียมแบบนี้ด้วยหรือ
จู้เหวยอีละสายตากลับมา มองไปยังกระถางไฟตรงประตูบ้าน เปลวไฟที่ลุกไหวสะท้อนให้ดวงตาและคิ้วของเธอดูอบอุ่น ผู้คนรอบข้างที่มามุงดูก็พากันเงียบลง สายตาทั้งหมดจับจ้องมาที่จู้เหวยอี