เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 311 เธอไม่ใช่คนลักพาตัวจริงๆ
คำพูดเพียงประโยคเดียวของคุณปู่ กำหนดชีวิตอันแสนรันทดของหร่วนอวิ๋นอี้ในภายภาคหน้า ขณะที่คนตระกูลจางกำลังยุ่งอยู่กับการเก็บข้าวของกลับบ้าน
อาการของจู้เหวยอีดีขึ้นวันแล้ววันเล่า ยกเว้นเรื่องที่เธอยังไม่ฟื้น
จางซูหลานรู้ว่าได้เวลาแล้ว เธอควรกลับบ้าน
ทว่าขณะที่ทุกคนกำลังเก็บสัมภาระ เตรียมจะไปสถานีรถไฟ หญิงชรากลับแอบหนีออกไปอีกครั้งในตอนที่พวกเขากำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดของ
จู่ ๆ หญิงชราก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้ลูกชายกับลูกสาวเคยบอกว่าจะมาดูอีอีที่บ้านของเธอ
แต่เธออยู่ที่นี่มานานขนาดนี้แล้ว ยังไม่ได้เห็นหน้าอีอีเลย ลูกชิ้นเนื้อในกระเป๋าก็ยังไม่ได้เอาให้อีอี แล้วเธอจะยอมกลับไปได้อย่างไร
สติของเธอเองก็เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
คราวนี้เธอไม่ได้แอบหนีออกมาเพียงลำพังแล้วเอาแต่เดินหาอีอีไปทั่วถนน แต่คว้าตัวคนคนหนึ่งไว้ถามทางไปโรงพยาบาล
“โรงพยาบาล?”