กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 281 จำได้แล้ว
พอจู้เหวยอีได้ยินแบบนั้น เธอก็พอจะนึกภาพเหตุการณ์นั้นออก จึงร้อนใจขึ้นมาทันที รีบเข้าไปในห้องเพื่อหาเสื้อคลุม เตรียมออกไปข้างนอกอย่างลนลาน
“รีบหน่อย ฉันจะขี่จักรยานพาเธอไป”
หลิ่วฮั่นเซิงเร่งอีกครั้ง จู้เหวยอีสวมเสื้อคลุมพลางเดินออกไปข้างนอก
ทว่าในวินาทีที่เท้าของเธอก้าวมาถึงหน้าประตูเขตบ้านพัก สายตาที่กำลังสับสนก็พลันสบเข้ากับร่างอันร้อนรนของหลิ่วฮั่นเซิง ภาพเดียวกันจึงผุดขึ้นมาในหัวทันที
แตกต่างจากแสงอาทิตย์อุ่น ๆ ที่ค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นในวันนี้ ครั้งนั้นเป็นช่วงที่อาทิตย์อัสดงกำลังลับขอบฟ้าพอดี บนขอบฟ้ายังหลงเหลือแสงสีส้มอมเหลืองอยู่ผืนหนึ่ง