กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 272 ร้องไห้จนหมดแรง
จู้ตัวฝูสะดุ้งหดตัวเพราะเสียงตวาดนั้น น้ำตายิ่งไหลพรากกว่าเดิม แต่ยังรีบร้อนแก้ตัว
“ฉันไม่ได้พูดมั่ว ศพของจู้เหวยอีถูกกู้ขึ้นมาที่ริมตลิ่ง มีคนในหมู่บ้านตั้งหลายคนเห็นกับตา ฉันเองก็เห็นด้วยตาทั้งสองข้าง ฉันไม่เอาเรื่องนี้มาหลอกพวกคุณหรอก!”
“เธอลอยอยู่ในแม่น้ำตั้งห้าวันเต็ม ๆ ลุงจู้เสียเงินไปมากมายเพื่อจ้างคนมากู้ศพ ตอนกู้ขึ้นมา บนศพของเธอไม่มีรอยกัดแม้แต่รอยเดียว หลายคนพากันร้องไห้ แม้แต่จางซูหลานก็อยู่ที่นั่น ผู้เฒ่าในหมู่บ้านบอกว่า ตอนมีชีวิตเธอคงถูกทำร้ายจนบาดเจ็บไปทั้งตัว หลังตายแล้วปลาในแม่น้ำถึงไม่ยอมกัดเธอแม้แต่คำเดียว!”
เมื่อคำพูดนั้นจบลง อากาศรอบข้างก็ราวกับแข็งตัว
จู้ตัวอวี๋รู้สึกหนาวเย็นไปทั้งร่าง ปลายนิ้วจิกลงกลางฝ่ามือแน่น