เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 269 หมาป่ามาแล้ว
เพิ่งนึกถึงผู้การฝ่ายการเมืองแซ่หร่วน คนคนนั้นก็มาถึงพอดี!
เขามาหาผู้บังคับการฉินด้วยธุระบางอย่าง และได้พบจู้เหวยอีในห้องทำงานของผู้บังคับการฉิน เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองท้องของเธอแล้วลดน้ำเสียงลง
“เหวยอี เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า ให้ฉันไปส่งเธอกลับไหม?”
หวังเถาที่ถูกมองเป็นเพียงตัวประกอบมาตลอดจู่ ๆ ก็ฮึกเหิมขึ้นมา เขารีบมายืนขวางหน้าจู้เหวยอี แยกเธอออกจากการเข้าใกล้ของอีกฝ่าย แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม
“ไม่ต้องรบกวนผู้การฝ่ายการเมืองแซ่หร่วนหรอก พี่จู้ของผมมีผมอยู่ ผมปกป้องพี่จู้ของผมได้”
เขายังไม่ลืมท่าทีวางอำนาจของคนกลุ่มนี้ก่อนหน้านี้เลย อย่าให้พวกนั้นทำพี่จู้ของเขาโมโหจนเป็นอะไรขึ้นมาอีก
หร่วนโย่วจวินไม่สนใจเขา เอาแต่จ้องจู้เหวยอีเขม็ง
จู้เหวยอีกระตุกยิ้มเล็กน้อย ท่าทีห่างเหินและสุภาพ