กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 267 ตามมาถึงค่ายทหารแล้ว
“แม่…”
จู้เหวยอีในความฝันกุมแก้มที่แสบร้อนเอาไว้ น้ำตาเอ่อคลอเต็มดวงตาในชั่วอึดใจ เธอเหม่อมองคนตรงหน้าอย่างเลื่อนลอย
หัวใจของจางซูหลานกระตุกวูบ เธอมองตามสายตาของอีกฝ่ายไป ก่อนจะสบเข้ากับแววตาของตัวเองในความฝัน
ความเคียดแค้นที่พลุ่งพล่านราวคลื่นยักษ์จนแทบจะกลืนกินผู้คน ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งร่าง
“จู้เหวยอี ทำไมเธอไม่ไปตายเสียที ทำไมถึงไม่ไปตาย! เธอจะต้องทำร้ายคนให้ตายอีกกี่คนถึงจะยอมเลิกกันแน่?!”
อย่า…
เธอมองเด็กคนนั้นที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ เบื้องหน้าคือจู้เหวยย่วนซึ่งนอนหมดสติไม่ฟื้นอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าซีดขาวจนแทบไร้สีเลือด