เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 252 ฉวยผลงานต้องรีบลงมือ
จู้เหวยอีเห็นเขาลูบขอบเตียงไม่หยุด คิดว่าเขาถูกใจเตียงนี้เข้าแล้ว จึงพูดว่า
“อย่าทำอะไรโง่ ๆ เลย นายเป็นทหาร เตียงนี้เอาไปไว้ที่เขตบ้านพักครอบครัวทหารก็เด่นเกินไปอยู่ดี รอให้เรามีลานบ้านเป็นของตัวเองก่อน ค่อยถอดชิ้นส่วนแล้วขนไปก็ยังได้”
คิ้วของกู้ลู่เหยียนเลิกขึ้นเล็กน้อย เขาก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ อีกครั้ง ความกระสับกระส่ายเมื่อครู่ดูเหมือนจะสงบลงแล้ว เขาจึงพูดคล้อยตามเธอ
“ภรรยาพูดถูก เตียงนี้ข้อดีหลัก ๆ คือกว้างพอ แถมยังแข็งแรงด้วย พอกลับไปแล้วค่อยหาช่างฝีมือทำเลียนแบบตามความกว้างนี้อีกเตียง!”
จู้เหวยอีชะงักไปหนึ่งวินาที ก่อนเบิกตาใสกระจ่างขึ้นแล้วพูดว่า
“ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นก็ได้มั้ง เตียงที่เรานอนอยู่ตอนนี้ก็ดีมากแล้ว ยังนอนได้อยู่เลย”
แต่กู้ลู่เหยียนกลับส่ายหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง