กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 239 น้องชายภรรยาที่ฉลาดเป็นกรด
กู้ลู่เหยียนส่ายหน้าด้วยสีหน้าสงสัย
“ดูคล้ายอยู่นะ ยังไม่เห็นเธอพูดสักคำ…”
พูดจบ เขาก็ถามอย่างสงสัยต่อว่า “แม่ยายมีอาการละเมอเดินหรือ?”
จู้เหวินหลี่ที่นอนอยู่เตียงฝั่งตรงข้ามกับจู้เหวยอีก็ตื่นเต็มตาแล้ว เขาพูดว่า
“เมื่อก่อนแม่ของพวกเธอเหนื่อยมาก ต้องทำงานให้ได้คะแนนแรงงานครบ ปกติพอทำงานเสร็จกลับถึงบ้านก็ล้มตัวลงนอน ตื่นอีกทีก็เช้าแล้ว ไม่มีแรงจะละเมอเดินหรอก ส่วนหลังจากกลับเข้าเมืองแล้ว ฉันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน”
ทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันไปมา มีเพียงจู้เหวยย่วนบนเตียงชั้นบนที่ยังหลับสนิท
ส่วนจางซูหลานที่กลับมาถึงตู้โดยสารของตัวเอง เธอถอนหายใจยาว เปิดผ้าห่มแล้วล้มตัวลงนอนอีกครั้ง