กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 232 เศษตัวอย่างลายมือ
ทันทีที่กู้ลู่เหยียนได้ยินน้ำเสียงนี้ ก็เต็มไปด้วยความรังเกียจ
“ยัยหนูอย่างเธอ ไม่กลับไปที่แม่น้ำฉางเจียงเพื่อดูแลอาจารย์ของเธอ แล้ววิ่งกลับมาทำอะไร?”
“ฉันลาพักน่ะสิ นายคิดว่าฉันวิ่งกลับมาทำอะไรล่ะ?”
อู๋จื่อซูเชิดหน้าขึ้น ส่งเสียงฮึใส่เขา แล้วพูดต่อ
“ทำไม? นายมีวันหยุดได้คนเดียวหรือไง ฉันจะมีวันหยุดบ้างไม่ได้หรือ?”
ขณะพูด เธอก็กอดจู้เหวยอีอย่างสนิทสนมต่อหน้ากู้ลู่เหยียน แถมยังถูไถไปมาอย่างมีความสุข
การรุกคืบไม่หยุดของเธอทำให้ใบหน้าของกู้ลู่เหยียนคล้ำไปกว่าครึ่ง เขาขมวดคิ้วแล้วแฉจุดอ่อนของเธอ
“ยัยอ้วน เธอกำลังกอดภรรยาของฉันอยู่นะ ช่วยเกรงใจกันหน่อยได้ไหม จะพูดก็พูดไปสิ แตะเนื้อต้องตัวกันแบบนี้หมายความว่าอะไร?”
ยัย...อ้วน?