ตอนที่ 178 หมูป่าของเขาล่ะ?

ตอนที่ 178 หมูป่าของเขาล่ะ?

กู้ลู่เหยียนได้ยินเสียงความวุ่นวายจึงเดินออกมา และเห็นเหล่าทหารนอนระเกะระกะเต็มลานโล่งหน้าลานบ้าน

จู้เหวยย่วนยืนอยู่ตรงกลางด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อเล็กน้อย เขากะพริบตาปริบ ๆ พลางเกาศีรษะอย่างไร้เดียงสา มองเหล่าทหารที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าทำอะไรไม่ถูก

รอบตัวพวกเขายังมีเพื่อนบ้านกลุ่มหนึ่งยืนล้อมดูเรื่องสนุกอยู่

คนกลุ่มนั้นไม่รู้สึกอายแม้แต่น้อย เอาแต่นอนครางอยู่บนพื้นแบบนั้น

“พี่!”

จู้เหวยอีเรียกจู้เหวยย่วนที่ยืนอยู่ตรงกลางกลับมา

ส่วนกู้ลู่เหยียนก้าวยาว ๆ เข้าไป มองคนที่นอนหมดสภาพกลุ่มนี้จากเบื้องบนด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบและเย้ยหยัน

“เมื่อกี้แต่ละคนยังคิดว่าตัวเองสูงส่ง พอเห็นว่าตัวเองติดอันดับต้น ๆ ในการประลองใหญ่ก็เหลิงกันไปหมดไม่ใช่หรือไง? แล้วตอนนี้ทำไมถึงเอาแต่นอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้นล่ะ?”