ตอนที่ 162 ขอบเขต

ตอนที่ 162 ขอบเขต

เมื่อเผชิญกับโทสะที่พุ่งเข้าใส่ของกู้เหรินเต๋อ ฉินมู่หยางยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เขายกมือขึ้นดันแว่นบนสันจมูกเบา ๆ สีหน้าจริงจัง น้ำเสียงราวกับกำลังพูดเรื่องงานอย่างเป็นทางการ

“งานต่อต้านการจารกรรมและต่อต้านการแทรกซึมเดิมก็เป็นภารกิจหลักของพวกเราอยู่แล้ว หากผู้บัญชาการกู้มีข้อสงสัยต่อการทำงานของพวกเรา ก็รายงานขึ้นไปเองได้”

คำพูดของเขารัดกุมไร้ช่องโหว่ ยกแบบแผนการทำงานออกมาอ้างอย่างชัดเจน ไม่คิดจะโต้เถียงเป็นการส่วนตัวกับอีกฝ่าย

พูดจบ เขายังพยักหน้าให้กู้เหรินเต๋อเล็กน้อย ถือเป็นการบอกลาตามมารยาท จากนั้นก็ไม่พูดจายืดเยื้ออีก หันหลังพาหวังเถาเดินจากไป

เสียงฝีเท้าค่อย ๆ เลือนหายไปในส่วนลึกของตรอก ลมหนาวพัดเกล็ดหิมะที่กองอยู่ตรงมุมกำแพงให้ปลิววนเสียงซู่ซ่า