กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 ฉันเป็นผู้ชายของเธอ
เด็กสาวหลายคนเห็นสีหน้าของเธอดูไม่ค่อยดี จึงพากันกระซิบกระซาบเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง
“เหมิงเหมิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
หร่วนเหมิงเหมิงส่ายหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มฝืน ๆ ก่อนพูดว่า
“ไม่เป็นไร แค่เมื่อกี้วิ่งเร็วไปหน่อย”
เมื่อครู่นี้พ่อกำลังโทรศัพท์คุยกับพี่ใหญ่ แล้วทำไมพวกเขาถึงพูดถึงจู้เหวยอีว่าหน้าตาเหมือนแม่มาก? ทำไมถึงพูดอีกว่าเธอต่างหากที่เป็นลูกสาวแท้ ๆ?
เดิมทีเธอก็เป็นลูกสาวแท้ ๆ อยู่แล้วนี่!
แล้วทำไมต้องย้ำเรื่องนี้ แถมยังจงใจพูดถึงจู้เหวยอีว่าหน้าตาเหมือนแม่มากอีก?
เมฆหมอกแห่งความสงสัยอันเย็นเยียบแผ่เข้าปกคลุมอย่างหนาแน่นยั้วเยี้ย กดทับจนหน้าอกของเธอแน่นอึดอัด