ตอนที่ 146 ไม่ใช่บุคคลต้องสงสัย

ตอนที่ 146 ไม่ใช่บุคคลต้องสงสัย

เมื่อเขาเขินอายจนทำอะไรไม่ถูก จู้เหวยอีได้ก้มลงเก็บกระดาษร่างสองแผ่นที่ปลิวตกอยู่ข้างเท้าขึ้นมาแล้ว

บนกระดาษเต็มไปด้วยสูตรคำนวณอันซับซ้อนที่เขียนเรียงกันหนาแน่นยั้วเยี้ย ลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อย

เธอรู้กาลเทศะเป็นอย่างดี จึงพลิกกระดาษเบา ๆ ให้ด้านที่เต็มไปด้วยเนื้อหาการอนุมานคว่ำลงกับพื้น ส่วนด้านว่างหงายขึ้นด้านบน ก่อนยื่นส่งไปอย่างมั่นคง

นักวิจัยเห็นภาพนี้ทั้งหมด

ตอนแรกเขาเพียงประหลาดใจกับหน้าตาอันโดดเด่นของเธอ และเกิดความรู้สึกดี ๆ ขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ตอนนี้เมื่อเห็นว่าเธอรู้จักหลีกเลี่ยงเนื้อหาลับและมีความรู้จักกาลเทศะเป็นอย่างดี เขาก็อดชื่นชมไม่ได้ น้ำเสียงจึงอ่อนโยนลงไม่น้อย

“สหาย คุณกำลังรอใครอยู่แถวนี้หรือ”