ตอนที่ 137 ต้องการความช่วยเหลือไหม

ตอนที่ 137 ต้องการความช่วยเหลือไหม

“พี่!”

เสียงของจู้เหวยอีที่ดังขึ้นกะทันหันขัดจังหวะคนทั้งสองที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่

หวังเถาที่ถูกจู้เหวยย่วนกดตรึงไว้กับพื้นจนขยับไม่ได้ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นจู้เหวยอีกลับมา ดวงตาพลันเป็นประกาย เขารีบดิ้นรนเงยหน้าขึ้นพลางร้องขอความเมตตาอย่างร้อนรนว่า

“พี่จู้ ช่วยผมด้วย รีบช่วยผมเร็ว!”

จู้เหวยอีไม่สนใจหวังเถาที่นอนดิ้นรนขอความช่วยเหลืออยู่บนพื้นแม้แต่น้อย เธอเดินมาข้างกายจู้เหวยย่วน เมื่อเห็นแนวกรามของเขาเกร็งแน่นจึงถามว่า

“พี่ พ่อล่ะ?”

จู้เหวยย่วนยังคงกดแขนทั้งสองข้างของหวังเถาที่ถูกใส่กุญแจมือเอาไว้ ไม่ยอมลุกออกจากตัวเขา แล้วตอบว่า

“ไปเดินเล่นกับคุณป้าข้างบ้าน ดูลานบ้าน เดี๋ยวก็กลับมา”