กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 124 แม่ลูกที่บิดเบี้ยวและแตกร้าว
สิ้นเสียงของเขา น้ำเสียงก็สั่นเครือเล็กน้อย ภาพเหตุการณ์อันโหดร้ายในอดีตราวกับฝ่าทะลุกาลเวลา หวนกลับมาปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง
หยางเจิ้งกั๋วกลืนน้ำลาย พยายามกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลงไป ดวงตาแดงก่ำ
“หลังจากดับไฟได้แล้ว ทุกอย่างก็เต็มไปด้วยความโกลาหล กลิ่นควันและกลิ่นไหม้เกรียมลอยคลุ้งไปทั่ว ทุกคนต่างวุ่นวายอยู่กับการช่วยเหลือผู้คนและตรวจนับผู้บาดเจ็บล้มตาย มีเพียงเธอที่ดวงตาว่างเปล่า ไม่ร้องไห้ไม่โวยวาย ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ข้างซากปรักหักพัง จ้องมองไปยังทิศทางของห้องทดลองที่ถูกเผาจนกลายเป็นถ่าน เธอไม่ตอบสนองต่อความเคลื่อนไหวรอบข้างแม้แต่น้อย ราวกับดวงจิตดวงกายถูกเปลวเพลิงครั้งนั้นพัดพาไปด้วยกันแล้ว”