ตอนที่ 108 ปล่อยจอย

ตอนที่ 108 ปล่อยจอย

หยางเจิ้งกั๋วรีบดึงผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋า แล้วเช็ดเหงื่อเย็นที่ผุดซึมตรงหน้าผากซ้ำ ๆ รอยยิ้มของเขาแข็งฝืนจนแทบดูไม่เป็นธรรมชาติ แม้แต่น้ำเสียงยังแฝงความตึงเครียดที่สังเกตได้ยาก

“ปัญหา ปัญหาอะไร?”

กู้เหรินเต๋อที่นั่งอยู่ข้างเขาเห็นภาพทั้งหมดอยู่ในสายตา มโนจิตที่ผ่อนคลายหลังดื่มสุราเมื่อครู่นี้พลันตื่นตัวขึ้นกว่าครึ่ง สีหน้าค่อย ๆ เคร่งขรึมลง แววตาเย็นเยียบ เขาเหลือบมองลูกชายที่นั่งอยู่แถวหน้าและส่งสัญญาณเตือนอย่างแฝงนัย

กู้ลู่เหยียนราวกับไม่รับรู้ถึงคำเตือนผ่านสายตาของพ่อแม้แต่น้อย จู่ ๆ เขาก็หันตัวกลับมา ยกมือขึ้นลูบรอยยับเล็ก ๆ บนสาบเสื้ออย่างไม่รีบร้อน

เขาไม่ได้หันหน้าไปมองเบาะหลังตรง ๆ แต่สายตากลับมองผ่านกระจกมองหลังภายในรถ คมกริบจนแทบแทงทะลุ และจับจ้องหยางเจิ้งกั๋วเอาไว้แน่น