กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 98 จู้เหวยอีไปแล้วเหรอ?
กู้ลู่เหยียนมองแผ่นหลังที่จากไป พลางคิดว่ายังมีเวลาอีกยาวไกล เขาดึงผ้าห่มมาคลุมตัว ทว่าเพียงไม่กี่นาทีต่อมาก็ร้องขึ้นว่า
แย่แล้ว!
เมื่อครู่ตอนถอดเสื้อผ้า เขายังเคลื่อนไหวฉับไวเด็ดขาดอยู่เลย แต่ตอนนี้พอนอนลงเงียบ ๆ กลิ่นหอมหวานอ่อน ๆ ก็ลอยขึ้นมาอย่างเงียบงัน โอบล้อมร่างกายของเขาเอาไว้
เพียงสูดลมหายใจเบา ๆ กลิ่นอ่อนโยนนั้นก็หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย เตือนให้เขารู้ว่าที่ใต้ร่างคือสถานที่ที่เธอหลับใหลอยู่ ทุกตารางนิ้วของเนื้อผ้าล้วนซึมซับร่องรอยของเธอเอาไว้
คืนนี้คงนอนไม่ได้แล้ว
กู้ลู่เหยียนเปิดผ้าห่มออกไปด้านข้าง ก้มมองส่วนที่กำลังมีปฏิกิริยาเล็กน้อย ก่อนใช้ฝ่ามือหยาบกร้านปิดดวงตา เขาปิดหน้าแล้วหัวเราะอย่างขมขื่น จากนั้นก็หัวเราะเสียงต่ำว่า