กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 93 เธอมาดูตัวที่นี่หรือไง?
ส่วนกู้ลู่เหยียนไปล่วงเกินใครเข้า เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้จู้เหวยอีสงสัยอยู่นานนัก
“รีบเปิดประตูเร็ว ฉันยังไม่เคยเห็นเลยว่าบ้านในเขตบ้านพักครอบครัวทหารหน้าตาเป็นยังไง!”
ลานบ้านแห่งนี้มีความเป็นส่วนตัวสูงมาก กำแพงลานอิฐแดงสูงเกือบเท่าตัวคน พอปิดประตูไม้ซุงลงก็กันสายตาแอบมองเหล่านั้นออกไปได้โดยตรง
จู้เหวยอีตั้งตารออย่างเต็มที่ จนกระทั่งกู้ลู่เหยียนเสียบกุญแจเข้าไปในรูกุญแจ ถอดแม่กุญแจออก แกะกลอน แล้วผลักประตูลานบ้านเปิด
สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือวัชพืชขึ้นรกเต็มพื้น กิ่งไม้แห้งและเถาวัลย์กระจัดกระจายไปทั่ว กอไผ่ที่ตากจนแห้งแตกระแหงล้มระเกะระกะอยู่กลางลานบ้าน ตามมุมกำแพงโดยรอบยังมีหิมะกองที่ยังละลายไม่หมด ลมหนาวพัดผ่านจนเกิดเสียงซู่ซ่า