กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 88 เธอไม่ไปเหรอ?
“เรื่องครั้งก่อน ฉันได้ยินกู้ลู่เหยียนเล่าแล้ว ขอบคุณเธอมาก”
หลังมื้อเย็น จู้เหวยอีดึงจู้ตัวอวี๋ไปคุยด้านข้าง แล้วกล่าวขอบคุณอย่างจริงจัง
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ปู่ของฉันพูดเสมอว่าตระกูลจู้มีบุญคุณต่อหมู่บ้านตระกูลจู้ทั้งหมด การได้ช่วยเธอทำให้ฉันดีใจ”
จู้ตัวอวี๋ยิ้ม เมื่อสบเข้ากับใบหน้าของจู้เหวยอี เธอก็นึกถึงหร่วนเหมิงเหมิงจากคณะศิลปะทหาร จึงเอ่ยอย่างไตร่ตรองว่า
“เหวยอี แม่ของเธอยังปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิมอยู่เหรอ?”
“แม่ฉัน?”
จู้เหวยอียิ้มเยาะตัวเอง
“บางทีฉันอาจเป็นคนที่มีวาสนาความเป็นแม่ลูกตื้นเขินมาตั้งแต่เกิด พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันกลับอยากขอให้เธออย่าเล่าเรื่องที่พวกเราอยู่เมืองหลวงให้คนในหมู่บ้านตระกูลจู้ฟังแม้แต่คำเดียว”