กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 86 อีอีเก่งจริง ๆ
“เครื่องบันทึกเสียงไม่ต้องหรอก ของแบบนั้นไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน ซื้อมาเธอก็ได้เห็นฉันคันไม้คันมือแยกมันออกเป็นกองชิ้นส่วนอะไหล่เท่านั้น!”
พอมีของสองอย่างนี้ สินสอดก็นับว่ามีของชิ้นใหญ่พอเชิดหน้าชูตาได้แล้ว จู้เหวยอีก็เริ่มเลือกของต่ออย่างสบายใจ
“จักรเย็บผ้าซื้อสักเครื่องก็ได้ พ่อฉันค่อนข้างเก่งเรื่องถีบจักรเย็บผ้า ของชิ้นนี้ซื้อได้ ถึงเวลาจะได้สะดวกทำเสื้อผ้าให้ลูก!”
“ส่วนจักรยาน…ของแบบนั้นช่างมันเถอะ ปั่นแล้วเหนื่อยจะตาย!”
พอกู้ลู่เหยียนกลับค่ายทหาร เธอจะพาพี่ชายไปสถานีรับซื้อของเก่าสักรอบเพื่อคุ้ยหาสมบัติ จู้เหวยอีตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะโวยวายขอกลับบ้าน แถมยังมีเหตุผลรองรับอย่างชัดเจน