กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 55 สะพานใครสะพานมัน ทางใครทางมัน
ผมที่ยังเปียกไม่สนิทของจู้เหวยอีสยายลงบนไหล่ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอเคร่งขรึม ยิ่งต้องแสงจันทร์ก็ยิ่งขับเน้นบรรยากาศเย็นชาเหนือโลกีย์ของเธอ
มองแบบนี้ยิ่งเหมือนเข้าไปใหญ่!
ใบหน้านั้น รูปร่างเช่นนั้น ช่างเหมือนกับภาพถ่ายเก่าใบหนึ่งที่เขาเคยเห็นในห้องหนังสือของพ่อ ภาพของแม่ในวัยสาวที่กำลังร่ายรำใต้แสงจันทร์ งดงามสะกดเมืองและเหนือโลกีย์ไม่ต่างกัน
จู้เหวยอีมองเห็นคนสองคนที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ตรงกลางในแวบเดียว สีหน้าของเธอเย็นลง ก่อนเอียงศีรษะถามว่า
“พี่สาว มีอิฐไหม?”
เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งมาจากเรือตำรวจความมั่นคงสาธารณะ ตอนเดินผ่านหางตาเหลือบเห็นอิฐแดงที่ใช้รองขาโต๊ะ
“ขอยืมหน่อย”