กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 47 พ่อ ช่วยหน่อย
“หลิวเค่อ! ฉันต้องการพบหลิวเค่อ ให้เขามาพบฉัน!”
ภายในห้องเก็บของมืดสลัวและคับแคบที่อยู่ชั้นล่างสุดของห้องโดยสาร หวังเถาซึ่งมีบาดแผลเต็มตัวหอบหายใจแรง พลางทุบประตูเหล็กสูงเพียงครึ่งตัวจนดังปัง ๆ
ด้านหลังของเขา จู้เหวยอีเอนพิงผนังห้องโดยสารด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก ดวงตาไร้ชีวิตบนใบหน้าเล็กขาวผ่องจ้องมองคนที่เสียสติไปแล้ว ก่อนพูดอย่างหมดแรงว่า
“ถ้านายไม่มาพักสักหน่อย สภาพแบบนี้ก็มีแต่เปลืองแรงเปล่า ๆ!”
หวังเถาเตะประตูเหล็กแคบ ๆ อีกครั้งราวกับระบายความแค้น
“ฉันโมโหเกินไปหน่อย เขากล้าทรยศกลุ่—ฉัน!”