ตอนที่ 44 มีคนกำลังตกปลา

ตอนที่ 44 มีคนกำลังตกปลา

หวังเถาอดกำหมัดแน่นไม่ได้ เขาไม่กล้าคาดเดาต่อไป เพราะอย่างไรเสียรุ่นพี่ก็เป็นคนที่คอยสอนและดูแลเขามาด้วยตัวเอง

เขาไม่กล้าทำให้งูตื่น จึงไม่กล้ารั้งอยู่นาน เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดหนึ่งเหมือนเช่นเคย หยิบเอกสารประจำตัวกับตั๋วรถไฟของตัวเอง แล้วกล่าวลาออกไป

หลังจากเขาออกไปได้ไม่นาน ชายแปลกหน้าคนหนึ่งก็กระโดดลงมาจากหอศาลาบนหลังคา

ชายคนนั้นรูปร่างผอมเล็กและคล่องแคล่ว เขาตรงไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามหลิวเค่อ ก่อนยกถ้วยชาที่หวังเถาเพิ่งดื่มขึ้นมาพินิจดู

ใบหน้าธรรมดาของหลิวเค่อขึงตึง หากมองให้ดีจะเห็นแววรำคาญอยู่ในดวงตา

“นายก็ได้ยินแล้ว จู้เหวยอีเป็นแค่คนธรรมดาที่ความจำเสื่อมเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์”

“ฉันไม่รู้ว่าพวกนายได้ข่าวมาจากไหน ถึงได้คิดว่าเธอเป็นคนวาดแบบร่างการออกแบบแผ่นนั้น”