กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 25 คำหวังดีห้ามผีที่รนหาที่ตายไม่ได้
ในสายตาของตู้เหวินป๋อมีเพียงจู้เหวยอี เขาอุตส่าห์ลดตัวจากเมืองมณฑลมายังสถานที่บ้านนอกซอมซ่อแห่งนี้ ย่อมรู้สึกว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่น แล้วจะเห็นหัวเจ้าของร้านอาหารส่วนตัวเล็ก ๆ ได้อย่างไร
เมื่อเห็นกุ้งมังกรตัวเล็กสีแดงสดเต็มกะละมังถูกยกมา เขาก็ขยับเก้าอี้เข้าใกล้จู้เหวยอีอีกเล็กน้อย ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า
“ที่แท้ก็สั่งอาหารกันแล้ว นี่เป็นความผิดของฉันเอง เอาอย่างนี้ มื้อนี้ของน้องสาวจู้ ฉันเลี้ยงเอง!”
ทันทีที่เขาพูดจบ เจ้าของร้านสะดวกซื้อฝั่งตรงข้ามเฉียง ๆ ของร้านอาหาร ช่างซ่อมจักรยานตรงหัวมุมถนน รวมถึงคนขายไอศกรีมแท่งริมทาง แม้ตรงหน้ายังทำมาค้าขายกันอยู่ แต่หางตาก็เหลือบมองมาทางนี้แล้ว