กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 10 ฮึดเต็มที่
จู้เหวยอียังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นคนที่ต้องตายอย่างน่าอนาถ
เธอกลับบ้าน
กำแพงดินก่อสูงเกือบเท่าครึ่งตัวผู้ใหญ่ ล้อมเป็นลานบ้านเล็ก ๆ รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ประตูรั้วสองบานทำจากแผ่นไม้สองแผ่น พอปิดประตูก็ปิดกั้นสายตาที่แอบเฝ้ามองจากด้านนอกได้
ที่จริงก็ไม่มีอะไรให้แอบมองนักหรอก หลังจากบ้านส่วนใหญ่ในหมู่บ้านรื้อบ้านดินหลังเก่าทิ้งแล้วสร้างบ้านอิฐมุงกระเบื้องขึ้นใหม่ บ้านของพวกเขายังคงเป็นบ้านดินอยู่เหมือนเดิม
จู้เหวยอีปรับตัวได้ดีอย่างน่าประหลาด ถึงขั้นนอนหลับสบายขึ้นทุกวัน ยกเว้นห้องน้ำที่ชวนให้ทนดูไม่ได้อยู่บ้าง แต่ถ้าอดทนหน่อยก็ยังพออยู่ได้